Piet

"(…) het was al even raadselachtig als het gedrag van Piet om zes uur in de morgen. Ik lag klaarwakker in mijn bed en hij kwam plotseling omhoog in zijn bed, hij staarde mij aan, hief toen zijn rechterhand en zijn wijsvinger priemde in mijn richting.
‘Ontzettend’, zei hij ‘ontzettend’.
Dadelijk daarna verdween hij weer onder de dekens, zo rustig ademhalend dat hij wel in een diepe slaap moest zijn."

Dit is een citaat uit het verhaal Drempelwaarde van Maarten 't Hart. Het personage Piet is op een werkelijk bestaande persoon gebaseerd. De echte Piet is christen (van de oud-katholieke varieteit), gelooft in wonderen, en is bovendien een kenner van Verdi en Donizetti. En de echte Piet komt in het kabinet.

Wie is Piet? Eduard Bomhoff, de beoogde minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Origineel, niet bang om tegen de stroom in te roeien, eigenwijs, behept met een brede belangstelling. Een leuke man.

Hij is dan ook een van de sterren van het nieuwe kabinet, naast Hoogervorst en natuurlijk Balkenende zelf. Bomhoff zou best wel eens een uitstekende minister kunnen zijn. Hij heeft in het verleden blijk gegeven de problemen in de gezondheidszorg te begrijpen. Hij wil ze oplossen, en hij heeft daarvoor duidelijke ideeen. Alle reden dus om hoopvol naar zijn daden uit te kijken.

Dat Bomhoff een man is die een serieuze rol in de politiek zou kunnen spelen, is natuurlijk niet een idee dat voor het eerst bij de LPF is opgekomen. Hij was lang lid van de PvdA, maar heeft daar nooit een rol in het centrum van de macht gespeeld. Te rechts misschien, of te moeilijk in te delen, of teveel een dwarsligger.

Vorig jaar heeft Jan Nagel hem gevraagd om lijsttrekker van Leefbaar Nederland te worden. Dat was voordat Fortuyn gevraagd werd. Bomhoff durfde het naar eigen zeggen niet aan. Maar hij wordt nu wel de meest voor de hand liggende kandidaat voor opvolging van de Pim Fortuyn als leider van de LPF. Want Fortuyn heeft nog steeds geen echte opvolger. In de fractie is die opvolger niet te zien. Herben is een opportunistische lichtgewicht, Hoogendijk een amusante intrigant, maar meer ook niet.

Buiten de fractie zijn er veel lieden die voor zichzelf een belangrijke rol in gedachten hebben. De meesten zijn rijk en zitten in het onroerend goed. Maar voor de hand liggende partijleiders zijn er niet bij. En bij de bewindslieden is eigenlijk maar één zwaargewicht te ontdekken, namelijk Bomhoff.

Bomhoff zou voorman van een partij kunnen zijn. Hij heeft ideeen, hij is slim, hij is geen naprater, en zeker niet van Fortuyn. Of hij de kiezers van de LPF te zijner tijd zal kunnen boeien, staat nog te bezien. Hij is in ieder geval zichzelf, en dat is een voorwaarde.

Maar er zijn een paar grote obstakels voor Bomhoff. Het eerste is eigenlijk al genoemd: de chaos waarin de LPF verkeert, zowel organisatorisch als politiek. Het is zeer de vraag of de LPF zal overleven. In ieder geval vrijwel zeker niet met deze kiezersaanhang. Het zou heel goed kunnen dat de LPF uiteenvalt. Het is dan voor Bomhoff en de zijnen zaak een voldoende groot en samenhangend deel te "erven". Hoe dan ook, de perikelen van de LPF kunnen Bomhoffs carriere voortijdig beeindigen.

Het tweede obstakel zit in Bomhoffs portefeuille, de gezondheidszorg. Bomhoff heeft daarover zelf naar voren gebracht dat er de komende tijd op grote schaal geld bij zal moeten. Fortuyn dacht daar anders over, en in het regeerakkoord is er nauwelijks extra geld voor de volksgezondheid uitgetrokken. Het is moeilijk te zien hoe Bomhoff dit kan rijmen met zijn eerdere ideeen en plannen. Zal hij alsnog extra geld verlangen? Als hij dat doet, kan een groot conflict opleveren. Als hij het niet doet, faalt hij.

Het derde obstakel zit in Bomhoff zelf. Hij heeft overal een mening over. Over de zorg, maar ook over het begrotingskort (voor), de WAO (niet veranderen), de zweeflijn naar het noorden (voor), en ga maar door: Betuwelijn, HSL, organisatie van de bijstand, cultuurbeleid, alles. En die meningen steekt hij niet onder stoelen of banken. Hij zal dus sterk geneigd zijn zich te bemoeien met het terrein van zijn collega's. Als hij dit onhandig doet, maakt hij zichzelf onmogelijk.

Maar als Bomhoff inderdaad komt bovendrijven in de LPF, of althans een afsplitsing daarvan, als hij inderdaad kans ziet om de zorg effectief aan te pakken en de wachtlijsten te reduceren, en als hij een vruchtbare rol in het kabinet kan spelen, dan kunnen we nog veel plezier aan hem beleven. Laat het hem maar proberen.

Mat Huizing