Het onderstaande is een verzameling meningen en gedachten. Sommige zijn uitgewerkt en beargumenteerd, andere zijn slechts stellingen. Als u wilt reageren: Email: mathuizing@euronet.nl

Mat Huizing

1. Wat is discriminatie? Het benadelen van een persoon vanwege irrelevante kenmerken van die persoon. Dit komt voor, en positieve discriminatie wordt geacht dat tegen te gaan. Maar dat is een verkeerd idee.
a. discriminatie is een individueel onrecht, niet een groepsonrecht  Groepen zijn geen rechtspersonen.
b. statistische discriminatie meet de mogelijkheid van individuele discriminatie, meer niet. Positieve discriminatie is gericht op het bijwerken van  het statistisch resultaat, niet op het bestrijden van de oorzaken. Met andere woorden: men verandert het weerbericht, in de veronderstelling dat daardoor het weer verandert.
c. positieve discriminatie impliceert negatieve discriminatie (individuele benadeling).
d. men maakt misbruik van de statistiek: als slechts 10 % van de vrouwen manager is, wil dat nog niet zeggen dat een vrouw die geschikt is en ook wil,  9 x zo weinig kans als een man heeft om manager te worden.

2. kleine talen moeten niet kunstmatig in leven worden gehouden, integendeel.

3. democratie werkt alleen in een homogene markt: als er geen diepe kloven in het electoraat bestaan die van tevoren de krachtverhoudingen vastleggen.
Maw: er is geen disjuncte dimensie die belangrijk is. Daarom is roepen om "one-man-one-vote" in landen die door rassen- of stammenstrijd gekweld worden gevaarlijk, en daarom is stemmen op "de eerste vrouw" of zo idioot.

En daarom functioneert Europa ook niet. De stemmen zijn daar tevoren in nationale blokken opgedeeld.

Vreemd in dit verband is ook het idee dat besluiten kan met een soort meeste stemmen gelden, waarbij de grote landen meer stemmen hebben, maar die wel als blok uitbrengen. En nog gekker is in een besluitvormend lichaam de kleine landen op toerbeurt te zetten, maar de grote permanent.

Er zijn 2 mogelijkheden:
a. de besluitvorming is belangrijk, dus Frankrijk, Duitsland etc moeten er bij zijn.
Maar waarom hoeven de burgers van Portugal of Finland dan niet
vertegenwoordigd te zijn?
b. een deel kan heel goed voor het geheel beslissen.
Maar waarom kunnen Portugal en Finland dan niet voor Frankrijk beslissen. Terwijl Frankrijk wel voor Portugal en Finland kan beslissen?

4. Europa zal niet slagen, en dat is maar goed ook, gezien de cultuurkloof tussen noord en zuid. (corruptie, overheidsbemoeienis, etc). Er zal een nadere unie ontstaan tussen de BRD, Nederland, Denemarken, wellicht
Zweden, Oostenrijk, misschien op lange termijn Tsjechie. De positie van Frankrijk is eigenlijk grootste probleem. Zolang Frankrijk Europa ziet als verlengstuk van de franse ambities, zal het nooit iets worden.

5. opinies: ik heb sterk de indruk dat mensen alleen maar luisteren naar standpunten die ze zelf al innemen, of willen innemen. Vrije gedachtenuitwisseling wordt hierdoor sterk bemoeilijkt. Waarom doen mensen dat?
a. ze nemen geen kennis van meningen om nieuwe gezichtspunten te zien, maar om een "warm gevoel" te krijgen. Ergernis aan andermans onzin is slecht voor de bloeddruk.
b. ze zoeken versterking wereldbeeld.
c. ze zoeken een groepsbevestiging of iets dergelijks.

6. in boeken wordt vaak ³psychologische  diepte² en zo geprezen. Maar opera en thriller hebben daar niet veel last van (van die diepte). Toch zijn ze zeer populair. Blijkbaar gaat het wel om emotie, maar op een andere manier: via de muziek, of het verhaal.

7. Intellectueel eigendom is eigenlijk onzin. Als ik dit zeg, en de toehoorder neemt het over, dan is het idioot als je ervoor zou moeten betalen. Bij boeken, CDs etc is toevallig lange tijd het fysieke medium moeilijk te kopieren geweest. En men heeft daar het intellectueel eigendomsrecht aan verbonden. Maar eigenlijk is het raar dat ik evenveel moet betalen voor het int. eigendom van een boek dat ik niet eens lees, als voor een boek dat ik 100 keer lees en steeds navertel. Wat redelijk is, is dat je een keer betaalt als je het idee/muziekstuk/watdanook hoort, en daarna ben je vrij er mee te doen wat je wilt.

Gaat dit problemen geven? Mogelijk wordt investeren in nieuwe zaken
moeilijker. bv geneesmiddelenindustrie.

8. Waarom zijn er vaak van die felle discussies over het vervoersvraagstuk?

Achter de standpunten van de autoliefhebbers en de OV-liefhebbers zit een andere denkwijze.

De automobilisten verdedigen niet alleen een consumptie-artikel, maar ook iets dat naar hun gevoel een wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan hun Vrijheid.
De auto is een democratisch en liberaal iets. Het geeft iedereen de vrijheid naar een willekeurige plaats op een willekeurig tijdstip te gaan, zonder inmenging van anderen. Privacy is geregeld. Laissez-faire, laissez-passer is het adagium. Hiermee samen hangt ook de infrastructuur: een netwerk, zonder een duidelijk centrum. Het netwerk volgt de bewegingen van de auto¹s: men kan door wegenbouw maar beperkt sturen in de ruimtelijke structuur.

De ov-freaks vallen vaak niet alleen de bekende nadelen van de auto aan: milieu, herrie, gevaar, kosten. Velen van hen hebben eigenlijk ook iets tegen de vrijheid die de auto biedt, en het is dan ook geen toeval dat de ware ov-freak het railvervoer, ondanks de duidelijke nadelen (kosten, inflexibiliteit) als het ware ziet. Het railvervoer is strak, en dwingt de gebruiker en de maatschappij in een keurslijf: dienstregelingen, starre infrastructuur, centrale punten, gedwongen gemeenschap, kortom: totalitarisme ten top.

Het zou mij dan ook niet verbazen als de extremere van de ov-adepten afvallige katholieken, communisten en andere totalitaire dogmatici zijn.

Men moet uitgaan van open systeem, dat aut-voordelen biedt: dus: auto-achtig systeem waarin, waar nuttig, een geleidingssysteem ingebracht kan worden. Voordeel: auto-voordelen, en de weg van de geleidelijkheid is mogelijk.

9. Koude oorlog en ideologie.

Was de Koude Oorlog een strijd tussen ideologieeen,  tussen "geopolitieke
eenheden", of tussen economische blokken? Het is natuurlijk alledrie wel enigzins waar, maar de vraag is of een van deze drie een noodzakelijk element was.

Ik meen dat het belangrijkste was: een ideologische strijd. Dat is al aannemelijk te maken door de huidige situatie in ogenschouw te nemen: de Sowjet-Unie bestaat niet meer, de ideologie is verdwenen of heeft, daar waar de ideologie nog bestaat (Noord-Korea, Cuba, China misschien, wellicht nog beetje Vietnam) haar kracht verloren.

Stel: de SU (dwz: het communistische blok) had een zelfde ideologie gehad als het westen. Dwz: mensenrechten werden serieus genomen, er was vrijheid van meningsuiting,  en zelfbeschikking van de aldus democratisch georganiseerde landen.

Zou er dan een "geopolitieke eenheid" geweest zijn, zijnde het Oostblok? Mogelijk, maar wat zou het probleem zijn geweest? Waarom zou het oosten zich dan door het westen (het andere blok bedreigd hebben gevoeld? En vice versa? Of je nou een open democratie hebt en tot blok A behoort, of tot blok B, dat maakt dan toch niks uit? En bovendien: je kunt zo wisselen, want je hebt zelfbeschikking. In feite is dit zoon beetje de huidige situatie: men heeft zelfbeschikking, en of men zich aansluit bij bv de Navo (wat daar dan ook de betekenis van is) of de EU moet men zelf weten. Dus: blokken zonder ideologisch onderscheid (waarbij het belangrijke onderscheid is dat een van de twee blokken (of beide) onderdrukken zijn niet zo vreselijk interessant, sterker: ze bestaan waarschijnlijk nauwelijks.

a. SU had systeem X, waar rest optegen was, want onderdrukking, en de
bevolking zelf ook (daarom onderdrukking).
b. SU wilde X handhaven.
c. SU meende dat dit alleen kon door
- "verdedigingsgordel"
- destabilisatie rest
d. westen zag dit aan voor expansiedrift (ten onrechte?)
e. westen had grote bezwaren tegen onderdrukking van Oost-Europa.

10. Het westen was de agressor (ideologisch tenminste) in de Koude Oorlog, en  dat is goed.

Vaak wordt gezegd dat de SU in de Koude Oorlog puur defensief was. Ik vind dat twijfelachtig, maar er zit wat in. Het is inderdaad goed mogelijk dat ook de agressieve acties van de SU (bv Hongarije 56 en Tsjechoslowakije 68) defensief waren, verdedigend tov een sterkere ,voor de mensen meer aantrekkelijke wereld (het liberale/kapitalistische westen). Als we aannemen dat SU slechts defensief was, en niet offensief, was deKoude Oorlog dan nodig? Ja, tenzij je meent dat je je niet hoeft te bemoeien met anderen als je er geen last van hebt. Bv: wat de russen/chinezen/serviers/ doen moeten ze zelf weten. Want dat is "zelfbeschikking".   Maar dan mag je dus ook 6 miljoen joden vergassen, zolang je er maar voor zorgt dat de rook van de crematoria niet in de achtertuin van de buren waait.
Dus: de Koude Oorlog moest ontstaan, en was ook goed, als 1 van de 2 partijen (bv het westen) meent dat mensenrechten elders gerespecteerd moeten worden, en dat ze dus, tenzij dat gebeurt, geen boodschap hebben aan het "zelfbeschikkingsrecht".
Het gangbare Zelfbeschikkingsrecht is domweg afgedwongen door macht: blijf van me af, anders doe ik wat. Dus: als het westen in de Koude Oorlog de "ideologische agressor" was, wat dan nog?

11. In een argumentatie moet men voor de echte argumenten gaan, niet voor de schijnargumenten die makkelijker succes lijken op te leveren.
Vb: de SS20-kwestie. De redenen dat de NAVO indertijd de kruisraketten en de Pershings-II in Europa wilde plaatsen, was vooral de vermeende noodzaak van een escalatiestap tussen de "kleine" slagveld atoomwapens, en de grote intercontinentale raketten. Men meende dat de escalatiestap van slagveld naar totale kernoorlog te groot, en daarmee ongeloofwaardig was. Om die reden moesten er kernwapens uit de tussencategorie komen. Maar in de algemene publieke discussie werden de kruisraketten en de Pershings-II vooral beargumenteerd door te wijzen naar de plaatsing door de russen van de SS-20s. Weliswaar maakten die SS-20s de kloof in de escalatie zichtbaarder (de russen konden wel een tussenstap doen), maar puur militair gezien waren die kruisraketten inderdaad niet zo nodig. Door toch dit argument hoog op te spelen, en het werkelijke argument achterwege te laten, verzwakten de voorstanders van plaatsing hun positie.

12. Voor een liberale democratie is een grote mate van vrije ondernemingsgewijze produktie een noodzakelijke voorwaarde. Een combinatie van een verbod op de ‘vrije ondernemingsgezijze productie (vop)’ en democratiese vrijheden is moeizaam, waarschijnlijk onmogelijk. Immers, iedereen is dan werknemer overheid, of tenminste afhankelijk van vergunningen etc, uit te geven door diezelfde overheid. Dat maakt openlijk ageren tegen overheidspolitiek moeizaam. In een westerse democratie kunnen ambtenaren desondanks tot op vrij grote hoogte stelling nemen tegen de overheid, omdat ze altijd kunnen uitwijken naar baan buiten overheid. Toch is hun speelruimte geringer dan die van de normale burger.

Bovendien zijn voor een effectieve democratie media nodig. Als dit geen vrije bedrijven zijn, betekent het dat overheid verslag moet doen van oppositie tegen zichzelf.

13. Totalitarisme en pedagogiek zijn verwant. Bij de opvoeding gaat het niet slechts om gedragsbeinvloeding, maar ook om "leren moreel te denken". Opvoeders proberen dus de denkwereld van de pupillen te beheersen en te sturen. Een totalitaire staat probeert dat ook. Vandaar ook dat scholen en dergelijke goede metaforen voor de totalitaire staat zijn.

14. Kort na 11 september 2001 zei de Italiaanse premier Berlusconi de westerse cultuur superieur te achten aan de islamistische. Hierop werd wijd en zijd verontwaardigd gereageerd. Het zou onmogelijk zijn culturen langs een meetlat te leggen. Maar waarom eigenlijk niet?

Culturen bestaan onder meer uit een verzameling van regels en normen. Welke regels en normen goed zijn, en welke niet, is in de meeste gevallen duidelijk: wij vinden discriminerende regels slecht, wij vinden regels die leiden tot ongelijkheid voor de wet slecht, wij vinden regels die zomaar moord en doodslag toestaan slecht. Ik denk dat vrijwel niemand durft te beweren dat bijvoorbeeld de regels van Nazi-Duitsland even goed of slecht zijn als die van het "vrije westen". En als gevolg hiervan zal men doorgaans ook de Nazi-cultuur inferieur achten aan de vrije, democratische en kapitalistische cultuur.

Dus is een vergelijking langs een meetlat wel degelijk mogelijk, en dus ook een vergelijking tussen de westerse en de islamitische cultuur, aangenomen dat dat voldoende afgeperkte begrippen zijn. En als die vergelijking mogelijk is, dan zou het wel heel toevallig zijn als de metingen precies hetzelfde resultaat zouden opleveren.

Waarom dan toch die verontwaardiging over Berlusconi's opmerking? Simpelweg verwijzen naar de politieke correctheid is te eenvoudig. Er zit iets meer achter, denk ik. Negatieve dingen zeggen over nazi-Duitsland mag. Omdat het in het verleden ligt, en omdat het om blanke europeanen gaat. Om die laatste reden is het ook toegestaan om erg negatieve opmerkingen te maken over de Verenigde Staten, of over Israel, of, enige tijd geleden, over Zuid-Afrika.

Maar zodra een niet-blank land dingen doet die volgens onze normen niet kunnen, dan wordt er wat gemompeld over "andere cultuur", en "moet je zien in de specifieke historie van.." enzovoort. Waarom? Omdat men bang is als blanke een niet-blanke de les te lezen. En omdat men eigenlijk denkt: ze kunnen niet beter, dus laten we maar wat minder hoge eisen stellen. En dat is dus racisme.

Een gevolg van dit racisme is dat we vinden dat blanke vrouwen in blanke landen allerlei rechten toekomen, maar dat vrouwen in niet-blanke landen minder noten op hun zang moeten hebben. Een gevolg van dit racisme is dat we vinden dat we zelf moeten kunnen zeggen wat ons goeddunkt, in de krant, op een website, of waar dan ook, maar dat dit recht niet geldt voor lieden in niet-blanke landen. Enzovoort.

Kortom: we hebben niet alleen het recht om de regels en normen van culturen te vergelijken, maar ook de plicht.

15. Veel mensen hebben behoefte aan loyaliteit (in de zin dat ze ergens loyaal aan willen zijn), maar ze kunnen die loyaliteit nauwelijks botvieren buiten de prive-sfeer. Als je de trouw  richt op je eigen groep, ben je een racist, als je de trouw richt op je land een enge nationalist, als je de trouw richt op je voetbalclub een criminele vandaal, en als je het richt op je bedrijf een sukkel die het verdient afgeserveerd te worden door HRM.

Mat Huizing